ഹൃദയസ്പർശി

ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തൊരു വഴിയിലൂടെ

എന്നെ നീ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി…

അവിടെ മരങ്ങളും പൂക്കളും

പറഞ്ഞു നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ.

നിന്റെ ഒരു ചിരി മാത്രം മതി,

എന്റെ ലോകം പുതുതായി വിരിയാൻ.

കാലാവസ്ഥ മാറിപ്പോയാലും,

മനസ്സിന്റെ വസന്തം നീ തന്നെയാകുന്നു.

നിശബ്ദതയുടെ തിരമാലകളിൽ പോലും

നിന്റെ പേരാണ് ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്—

ഒരു പ്രാർത്ഥനപോലെ,

ഒരു ജീവന്റെ പ്രത്യാശപോലെ.

നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടിയ നിമിഷം മുതൽ

എന്റെ ഹൃദയം എഴുതിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു,

നിറം ചായാത്തൊരു കവിത,

ഹൃദയസ്പർശി.

അക്ഷര.കെ

Leave a Reply